بنظر نگارنده اين بيان هر چند از خود يك اساس فلسفى دارد كه در كتب فلسفه بيان شده و خود اين مفسر گرامى كه در رشته فلسفه تخصص دارد نيز از انرا در جاى ديگرى از همين تفسير خود فى الجمله بيان نموده ولى باز هم نتوانسته است مراد قرآن را واضح سازد[١].

عقيده من اينست كه تحليل اين نظريه وسيع قرآن از قدرت عقل و علوم فعلى ما انسانها خارج است و بهتر آنست كه تفسير آنرا براى قرون بعدى و انسانهاى آينده بگذاريم‌[٢] و اين عجز علمى، نقصى را بما عائد نمى‌گرداند و بايد از

[١] - علاوتا اساس فلسفى آنهم كه عبارت از ارتباط اجزاء عالم به همديگر باشد دليل محكمى ندارد بلكه بى‌پايه است و بنده آنرا در يكى از كتب عربى خود بيان و رد كرده‌ام و اين رساله محل تفصيل همچه مسائلى نيست و كلام اين مفسر در ص ١٧٣ جزء ١٨ تفسيرش( الميزان) مطالعه شود.

[٢] - تصادفا چندى بعد از نوشتن متن كتاب به مجله‌اى برخوردم كه در آن يك مقاله علمى بود و در آن مقاله جملاتى بود كه ممكن دو سه درصد به تفسير اين دو آيه كمك نمايد اينك من بعضى از آن جملات را براى شما نقل ميكنم. ... و با كربن راديواكتيو عمر دقيق اشياء را ميتوان تعيين نمود، و در اينجا اين سوال پيش ميآيد كه كربن راديو اكتيو يا كربن ١٤ چيست؟ ميدانيم كه كربن ١٢ اتمى است يعنى در هسته آن ٦ پروتون و ٦ نوترون وجود دارد در حاليكه كربن ١٤ داراى ٦ پروتون و ٨ نوترون ميباشد.

بايد دانست كه كره زمين دائما بوسيله تابش كيهانى بمباران ميشود، اشعه كيهانى كه از خورشيد و كهكشان‌ها سرچشمه ميگيرند از هسته اتم‌ها بخصوص ذرات پروتون تشكيل يافته‌اند بعضى ازين ذرات انرژى زيادى دارند، گاهى بهزار ميليارد ولت ميرسد در موارد نادر انرژى ذرات گاهى بيك ميليون ميليارد نيز ميرسد، اين ذرات وقتى در جو بالاى هوا و الكترون ما برخورد كردند تابش جديدى بوجود مياورند باين معنى كه از برخورد ذرات كيهانى با اتمهاى هواى، نوترونها جدا شده و در جو بالا پراكنده ميشود تعداد ازين نوترونها جذب ازت هوا شده بعد از يك سلسله تغييرات ازت ٤ تبديل بكربن ١٤ ميشود.( مجله اطلاعات هفتگى شماره ١٠٠١).